වැහි කිරිල්ලී

Thursday, December 13, 2012

මතකයන් හ‍දෙහි සරද්දී...... අපි ‍වෙන් ව ගත කරන 13...... ‍වෙනු‍‍වෙන්

සරා කප් සුවහස් කලක්
පුරා ‍පෙරැමන් පාරමී
‍මේ පුදුම අහස යට
ඔබ මා හමු ‍වෙන්නැති.......

සබරගමු අහස ‍මෙන්
මුරැගසන් වැසි ඇද වැටී
යළි සැණින්
සිනාමල් පූදන්නැති.....

එකට එක් වී තැබු පියවර
නැගූ හසරැල්.....තැනු ‍ලෝකය....
හ‍දෙහි රදවා...ඔබ ‍මෙ‍හෙන්
නික්‍මෙන්නැති......

දෑත් විහිදා ‍සෙවණ සදමින්
දිව් දරන මග කියා දී
සු‍වෙන් ජීවිත තනනු වස්
ඔබ ‍බො‍හෝ ‍වෙ‍හෙ‍සෙනවැති........

සකි සදුනි

‍කො‍හේ ‍‍කොතැනක දුරින් සිටියත්
එදා ‍මෙන් අද ‍හෙටද මා
‍මේ හ‍දෙහි ඔබ සුරකිමි......

1 comment:

Withanage Dishani Ushmika said...

ඔයාගේ කවි හිතින් සිත්තම් කරන පදවැල් ලස්සනයි කෙල්ලේ.....